Laatste update: 9 Mei 2012

5 & 6 Mei - Topcompetitie Apeldoorn

Afgelopen weekend werd ronde drie in de topcompetitie verreden. Zaterdag vijf mei was het de beurt aan de Rick en Tom bij de amateurs.
De organisatie had zijn best gedaan om er een veelzijdig parcours van te maken. Er waren flink wat zwaar lopende stroken over mul zand, afgewisseld door bochtige singletracks en pittige klimmetjes. Ook lag er een afdaling over boomstammen vlak na start-finish die er behoorlijk glad bij lag met de regen op zaterdag.

Tom stond derde in het klassement en mocht dus vooraan opstellen. Rick had de vorige topcompetitie gemist en stond dus flink wat verder naar achteren. Het zou weer een inhaalrace worden, maar dat was niet zijn grootste zorg. Tijdens het verkennen was hij flink gevallen op zijn zwakke knie. Die voelde ook direct stijf en pijnlijk aan. Ook het versnellingsapparaat was geraakt en beschadigd. 

Na de start was Tom direct goed vertrokken. Hij gaf de eerste ronde het tempo aan in de kopgroep van een man of acht. De leider in het klassement, Mattijn Motshagen, ging er in de tweede ronde vandoor. Daarachter probeerde Tom uit alle macht de koploper terug te halen, maar echt veel hulp kreeg hij daar niet bij. Er wisten zelfs nog wat renners de sprong te maken naar de kopgroep toen Tom het tempo even liet zakken. Op de passage bij de boomstammen waren er meerdere opties dat stuk te passeren. De één liep naar beneden. Sommigen fietsten en weer anderen reden er omheen. Tom koos voor de laatste optie, al kostte dit wel wat extra seconden. Op de strook daarna was het voor Tom wel weer snel goed gemaakt. Na een aantal ronden, vlak voor het einde, viel de kopgroep uit elkaar. Tom probeerde in de laatste ronde alles te geven en te proberen er nog een podiumplek uit te halen. Dit lukte helaas niet. Uiteindelijk werd Tom na een lange eindsprint met zes man, zesde op dertien seconden van de winnaar. Het zat dus weer heel erg kort op elkaar. Na de winst van vorige week viel het misschien wat tegen, maar voor het klassement is alles nog mogelijk en staat Tom nog steeds op een derde positie.

Rick wist snel te starten en haalde het grootste deel van het veld al in de eerste ronde in. Op dat moment reed hij op een twintigste plek en voelde zich, op wat schakelproblemen na, sterk. Op de klimmetjes waren de benen meer dan prima en ook op de rechte stukken kon hij zijn vermogen goed kwijt. Op het moment dat Rick twee jongens in wilde halen ging het mis. Eén van de jongens wil Rick er niet langs laten en gooide, net op het moment dat Rick een inhaalpoging zag, de deur dicht. Dit had als gevolg dat beiden hard ten val kwamen. Eenmaal terug op de fiets voelde Rick direct dat zijn rug geblokkeerd was en ook zijn andere knie had een opdonder gekregen. Vanaf dat moment was Rick het ritme kwijt en moest hij voor zijn gevoel 'harken' om niet te veel plekken te verliezen. Uiteindelijk werd hij 27e.

Hielke moest op zondag richting Apeldoorn. Ze was gemotiveerd voor deze topcompetitie na twee tegenvallende wedstrijden in deze reeks. Wel had ze de afgelopen weken bewezen mee te kunnen komen met de besten, met een tweede en derde podiumplaats. Een goede plaats halen in het klassement is haast niet meer mogelijk, dus kon ze met wat minder stress beginnen aan de wedstrijd. Maar helaas, ook Hielke kwam met het verkennen van het parcours flink ten val... Hier hield ze tijdens de wedstrijd last van.

Haar start verliep niet naar wens, ook omdat ze achteraan moest starten. Ze verloor een aantal plaatsen. Op de passages bergop wist ze flink wat goed te maken, maar de kracht ontbreekt op de rechte stukken om de gaten groter te maken. Ze zat niet lekker in de wedstrijd en maakte wat kleine foutjes in de afdalingen. Hierdoor kwamen er steeds wat rensters terug. De boomstammen verliepen wel uitstekend. Ze vliegt er overheen (zie foto).

De wedstrijd voor de dames duurde extreem lang, helemaal voor een cross country. Normaal duurt zo'n wedstrijd 75 minuten. Maar Hielke kreeg na ruim anderhalf uur nog de bel voor de laatste ronde. En het was een lange pittige ronde, dus dat hakt er dan nog behoorlijk in. Maar de lange adem van Hielke weet hier wel raad mee. Uiteindelijk schoof ze nog wat plekken op en finishte na één uur en 50 minuten fietsen net buiten de top tien op een elfde plek. Zeker niet slecht, maar ze had op meer gehoopt.

Volgende week staat het team in Solingen (Duitsland) aan de start van de eerst NRW Cup. Nieuwe ronde, nieuwe kansen...

(Op de foto Hielke Elferink - foto gemaakt door Eriknienhuis.nl)